LamaZone

On the one hand:

Arguments are won intellectually; not love.
Love is won with a dash of trust, a smidge of fear, and a pinch of letting go.

On the other:

Ik was lekker aan het videochatten met de ene helft van de Wondering Boys:

Het was rond etenstijd en Mick besloot eventjes een inktvis in de pan te gooien:

Videochatten en een groot mes. Not. A. Good. Idea: 

Bloedend als een rund is hij de straat opgelopen. Daarvan heb ik helaas geen foto.

Read the rest of this entry »

Vandaag
was ik om 8u in het ziekenhuis 
wou ik nog een ongelooflijke witz uit mijn botten slaan maar toen draaide ik weg 
ontwaakte ik om 10u30 uit wat een coma leek 
was het alsof ik voor de eerste keer mijn handen zag 
zag ik plots een potje met daarin vier witte brokken 
kon ik de Homer Simpsontruuk helaas niet uitproberen wegens niet-automatisch bed 
heb ik iemands lusten de komende tijd vergald 
hoorde ik mijn kamergenote het hebben over Freddy, Tanja en Kelly 
kreeg ik nog een flesje in mijn aders gepompt 
was het een zéér vrolijke thuisrit 
werd ik thuis verzorgd, geknuffeld en ondergestopt 

up tomorrow: bont, blauw en bloody pain!

Timmy Thomas - Why Can’t We Live Together

Plots besef je dat je een weg te gaan hebt en dat is dan de jouwe.
Dat die van de ander is een andere.

Naar de tandarts geweest. Het was 3 jaar geleden. Ik had een beetje pijn aan de verstandskiezen. U begrijpt dat ik er niet bepaald vrolijk binnenging.

Het verdict viel uitermate mee. Wat tandsteen. Dat werd prompt vakkundig verwijderd.

O, en de vier verstandskiezen gaan eruit. Simultaan. Volledige verdoving.

Joy.

Mirthe stelde onlangs op haar blog de hamvraag of haar lezers in God geloven.

Goede vraag. Een antwoord op haar blog zou teveel plaats in beslag nemen, dus even hier.

Kleine lama’s en het kruis
Mijn achtergrond is christelijk en ik heb de daaruitvoortvloeiende rooms-katholieke indoctrinatie meegemaakt: gedoopt, communie, zondagse kerkbezoeken en een college waar het metershoge wapenschild ons wees op onze plichten “Ora et Labora” (Bid en Werk), ik ken de kerkelijke feestdagen, verbazingwekkend veel verhalen van de Bijbel, heb veel dagdagelijkse rituelen meegemaakt (een kruisje op je voorhoofd!), heb missen gevolgd volledig in het Latijn, ik kan zelfs aanspraak maken op een écht Tante Nonneke.

Ik kan mijn christelijke roots niet verloochenen, maar de rooms-katholieke doctrine heb ik van me afgegooid. Ik kan niet geloven in het instituut: de dogma’s, het afwijzen van mensen op basis van geaardheid, gender, de hypocrisie, de hierarchie en de onwil in het reine te komen met een verleden dat op zijn zachtst gezegd niet netjes is.

Wat dan wel?
Tijdens mijn tienerjaren ben ik links en rechts wat gaan shoppen en snuffelen: zen-boeddhisme, agnosticisme, atheïsme, islam,… Blijkbaar was de nood hoog aan antwoorden op de grote levensvragen. Iets wat me kon helpen om mijn weg te vinden.

Read the rest of this entry »

  - Gevoel van de dag: kut

  - Lach van de dag: “the cat with a thousand faces”: /strike (keywords: fout, cheesy, absurd én tetten!)

  - Excuus van de dag: “Possible side effects are Tourette’s”

  - Gerecht van de dag: Gestoofde paprika met ajuin in een sausje van tomaat en balsamicoazijn met pikante spaghettikruiden, paprikapoeder op rijst met een glaasje witte Bordeaux. Het smaakt nog beter dan het klinkt.

  - Ontgoocheling van de dag: een vriend die er geen meer blijkt te zijn. pijn. kut.

  - SPAM-afzender van de dag: 週轉金不足嗎：聯絡人

  - Leesteken van de dag: !

  - Blog van de dag:GrooveGarden. Poëzie hoewel hijzelf dat zo niet zou zeggen. Ik ga hier niet citeren, maar het is zo lief, pijnlijk en herkenbaar.

  - Tune van de dag:Yoav met Club Thing. Luchtig, perfect lentenummer, zo zwoel en licht als de lindebloesems.

Morgen zal net evenveel minuten bevatten en toch helemaal anders zijn.

Van xkcd

ligt alles in duigen en mag je van voor af aan herbeginnen.

Muziek is leven. Ik kan niet zonder. Het voedt me. Muziek roept bij mij emoties op, om maar te zwijgen over de beelden en kleuren (synesthesie als stijlfiguur, niet de neurologische vorm).

Zoals met dit nummer: Tonto, van de band Battles.
Ik wil er niet teveel over opzoeken, de magie mag nog even blijven. En hopelijk blijven ze even onbekend.

Read the rest of this entry »

Fred Chichin, de helft van Les Rita Mitsouko is niet meer. Hij is vandaag overleden aan de gevolgen van kanker. Fred was 53 jaar oud.

Hier te zien in ‘The Tongue Dance‘.

Les Rita Mitsouko zegt u? Ja, mijn jeugdhelden. Deze maand waren ze nog te zien hier en daar in België. Fred was er niet bij, wegens ziekte. K blijkt nu. De nummers bleven die avond tijdelijk overeind zonder hem. Ik had de dynamiek wel willen zien tussen Fred en Cathérine, zoals je die ook ziet in hun clips. Maar helaas…

Y’a d’la haine (Album: Système D)

Read the rest of this entry »

Auw. Roisin Murphy headbangt tegen een stoel tijdens een optreden in Rusland.

Read the rest of this entry »

Catchy nummertje. Ze wordt vaak vergeleken met Lilly Allen, maar de toekomst zal uitwijzen wat daar van aan is.

Een nummertje over relaties beëindigen en loslaten. Maar al te herkenbaar…

from www.garagetv.be