week/weak
30 september, 2008
Iets langer dan een week in Sayulita. Aan het einde van deze week ga ik uit dit huis (een prachtig huis met een heel eigen biotoop, ooit meer daarover). Tijd dus om een nieuwe stek te zoeken in dit dorpje.
Plots moeten echter allerlei vragen beantwoord worden: hoeveel wil ik uitgeven? Wat is er nog vrij? Welk niveau van comfort moet het hebben? Wil ik écht internet? En de moeder aller vragen: voor hoe lang wil ik huren…
Ik ben er nog helemaal niet over uit.
Vandaag had ik plots heel erg gemengde gevoelens. Wat zoek ik hier? Wat mis ik? Was ik niet beter bij moeder thuisgebleven? Hoeveel kost een vlucht terug? Zou ik hier nog twee maand willen zitten? Wil ik ooit nog terug?
Ik ben er, na een hele avond nadenken, piekeren en puzzelen, nog steeds niet uit.
Ik ga mijn gemengde gevoelens te rusten leggen. Meer kan ik voorlopig niet doen.
Had ik u niet gezegd dat ge beter schoon bij mij aan de stoof waart blijven zitten!? Had ik het u niet gezegd!?
(hug)
Dat dacht ik vijftien jaar geleden ook en zie het wonder is geschied, ik ben gelukkig hier gebleven en teruggekeerd naar België ben ik niet!
Was getekend
[...] GIsteren bleek ik, na een slapeloze nacht, een flinke zonneslag te hebben: heel veel uitslag (je kan nu op heel mijn lijf van bolletje naar bolletje een tekening maken), jeuk, misselijk, geen eetlust, moe, ambetant en hypergevoelig. Ai ai ai! Mijn gevoel van “meh” werd enkel versterkt door mijn onzekerheid over mijn ‘en wat nu’-plan. [...]
[...] GIsteren bleek ik, na een slapeloze nacht, een flinke zonneslag te hebben: heel veel uitslag (je kan nu op heel mijn lijf van bolletje naar bolletje een tekening maken), jeuk, misselijk, geen eetlust, moe, ambetant en hypergevoelig. Ai ai ai! Mijn gevoel van “meh” werd enkel versterkt door mijn onzekerheid over mijn ‘en wat nu’-plan. [...]