huh? is het weekend al voorbij?!

wat vliegt de tijd. neen, serieus. ik zou zo nog twee dagen weekend kunnen gebruiken. weekends zijn niet lang genoeg!

na een wazige start (lama’s en alleen opstaan gaan niet samen), begon het weekend pas echt goed met een soepje en koffietje met een steeds slimmer wordende blogger, van wie ik zelf steeds slimmer word. conclusies werden bereikt waarna ik de stad introk met een missie…

eerst even gestopt bij mijn favoriete stripshop waar ik volgende pareltjes op de kop heb getikt:

Street Logos, Tristan Manco. 126 pagina’s vol kunstige street art, per artiest. geniaal.
Owly, Flying Lessons, Andy Runton. Ontroerend en eenvoudig.
Burka babes, Peter De Wit. Nooit fout, maar ontwapend grappig.

altijd een plezier om daar te gaan strippen.

vervolgens naar het hellegat dat de fnac is op een zaterdagvooravond. het gaat allesbehalve slecht met de economie.

tien minuutjes later stond ik ettelijke kilo’s zwaarder en ettelijke euri lichter buiten met volgende schatten in mijn steeds zwaarder wordende tas:
The No Comprendo, Les Rita Mitsouko. Eindelijk op de kop getikt en nu al eindeloos op repeat aan het spelen. Woehoew!
marc & robert, Les Rita Mitsouko. Idem dito.
Autorijden, Flor Koninckx.
De Zilveren Lepel. Al cadeau gedaan en goedgekeurd

dan huiswaarts maar nog eerst verleid door het Paard van Troje (dank u GentBlogt!). aaaargh, nog snel een paar leuke dingen meegegrist, oa:
een Moleskin soft cover notebook. heerlijke boekjes zijn dat om wat in te krabbelen, schetsen, prutsen en schrijven.
Lingerie & Lollopops, la fille d’O. een snuisterscrapboekje. columns, verhalen over lovers, snapshots en seks.

na een verkwikkende regenbui, een date met een illustere fotoblogster (of is het bloggende fotografe?) en een jambalaya in de pastage, lag ik languit in de zetel voor seizoen drie van desperate housewives. ik ben in diezelfde zetel wakkergeworden om twee uur met een stijve nek…

en de zondag. tja, was & plas, koken & bakken, werken & wrochten & stressen & wroeten, knuffelen, bloggen & chatten & mailen.

en nu zit ik hier, ‘t is drie uur, mijn werk is af (en ik ben er wel trots op). binnen 3 à 4 uur loopt de wekker genadeloos af waarna ik fris en monter die presentatie mag geven aan een groep enthousiaste collega’s die denken dat ik inzichten te delen heb. vermoedelijk ga ik na drie uur afgevoerd worden wegens rug en nek helemaal in een kramp geschoten.

maar een fijn weekend dat ik gehad heb.