Hond bijt Lama
13 augustus, 2007
Damn, loop ik daarnet over straat, wordt ik toch wel niet twee keer gebeten door een Deense/Duitse Dog.
Geen grote schade, niet door het vel, geen bloed, maar wat vel eraf en een blauwe plek aan de pols. Even voor de goede orde: de hond liep aan de leiband bij een vrouw en een kind. ik liep gewoon op het trottoir, minding my own business, er was hoegenaamd geen sprake van provocatie of aanleiding.
Vraag is, doe je nu aangifte of niet? Ik heb echter geen nummerplaat genoteerd, geen zekerheid over het type auto noch een duidelijke persoonsbeschrijving, ik weet niet of die mensen uit de buurt waren. Ik ben vrij zeker over het ras. Dat is alles.
Dus…
Pfft, het lijkt wel burgerplicht (wat als dat beest nog eens iemand bijt, maar dan met grotere gevolgen?) vs een totaal gebrek aan informatie die ik kan verschaffen.
Ik heb het volledige relaas eens uitgeschreven nu het nog vers in mijn hoofd zit en ga morgen eens bellen naar de wijkagent, denk ik. Brrr, akelig.
13 augustus, 2007 at 6:38 am
en die eigenares ? die zei nix ofwa ? ik heb geen hond, ben dan ook eerder een kattemens. ik zou durven zeggen dat het aan de opvoeding van de hond ligt als hij meteen bijt. ik hoop dat ge het adres van die eigenaar hebt. wat als de volgende keer die hond in het gezicht van een kleine bijt ??? vind wel dat dit steeds gedeelde verantwoordlijkheid is: laat uw kind bvb niet in de buurt van zo’n een beest komen en vertrouw niet de woorden “hij doet niets zenne”…
13 augustus, 2007 at 8:16 am
misschien kort verder toelichten: ik liep op het trottoir en een voor mij onbekende vrouw stond aan haar autodeur om de hond daarin te laten. haar hond was aangelijnd, maar kwam achter mij lopen en beet mij. de vrouw reageerde wel zeker door de hond naar zich toe te trekken en hem bestaffend toe te spreken, maar de hond kreeg toch de kans mij toen een twee keer te bijten.
ze kon de hond niet goed de baas, dat was duidelijk. en ik ga ermee akkoord dat als een hond bijt het de fout is van het baasje (of als uitgedaagd, de uitdager), niet van het dier.
14 augustus, 2007 at 7:14 pm
Zo’n kanjer van een beest, dat een toevallige passant zomaar bijt is gewoon een gevaar voor iedereen, volgens mij. Ik denk dat het zeker geen kwaad kan dit aan te geven, ook al heb je geen precieze gegevens over de eigenares. Moest het nog eens gebeuren weten ze tenminste dat het al niet de eerste keer was…
En die madam moesten ze verbieden zulke grote hond in huis te halen, als ze duidelijk niet de moeite doet hem deftig op te voeden!
15 augustus, 2007 at 1:17 am
O jee. Ben je ingeënt tegen hondsdolheid? :-p
Deense dogs zijn normaal heel lief heb ik me laten vertellen. Helemaal niet aggresief. Maar ja. Hond blijft hond.
22 september, 2007 at 9:22 pm
makkelijk praten, doe maar snel aangifte hoor bij de politie alsof je daar iets verder mee komt.
geen mens, noch hond is te te vertrouwen in zijn doen, Steek toch alles niet op die vrouw of hond. of moet de hond nog een spuitje krijgen ? Kan dat kind nog wat wenen, wat dit het niet verdiende loon?
De wereld is verzuuuuuuuuuuurd….
en hop snel naar de politie hoor !
hond blijFt inderdaad hond maar wat met de mens ??
26 september, 2007 at 3:22 pm
@zidan: bite me
12 januari, 2008 at 5:49 am
Wat een lulkoek verhaal. Wat voor typetje ben jij eigenlijk? Zo’n hond bijt echt niet voor niets. Is namelijk een totaal niet agressief ras. En als zo’n hond je dan wel bijt ligt je arm of waar je dan ook gebeten wordt aan gruzelementen. Jij lult gewoon poep is mijn idee. Was je niet gewoon een beetje bang voor die grote zwarte hond en is dit verhaal je manier om jou frustraties te uiten en meedeleven te ontvangen van anonieme bloggers?
12 januari, 2008 at 3:43 pm
@deensedog: lees eerst nauwkeurig wat er staat.
12 januari, 2008 at 7:26 pm
Jezus, sommige mensen…
12 januari, 2008 at 7:28 pm
@sara: ach. nevermind!
13 januari, 2008 at 12:54 am
Hemel, mij lijkt het nogal vanzelfsprekend dat ik me tenminste toch zou zorgen maken over jou, als ik de eigenaar van de hond zou zijn.
Voorstellen om je naar het ziekenhuis, dokter of zelfs naar huis te brengen en aanbieden van de dokterskosten te betalen, was m.i. het minste wat mevrouw kon doen. En zich uitgebreid excuseren. En dan hoefde jij nu niet te dubben over wat te doen, want dan was alles netjes en beleefd en vriendelijk opgelost onder jullie twee. (Of misschien deed ze dat toch, maar dat kan ik niet opmaken uit je verhaal, dan is mijn kritiek hier natuurlijk volkomen onterecht.)