Jetlagged in Philadelphia

Het werd voorspeld: “je gaat om vier uur ’s morgens klaarwakker zijn.”
En ja hoor, ergens rond dat uur: een oog open, een tweede oog open, knipper knipper. Wakker. En hongerig. Hoewel ik gisteren dus 5 keer gegeten heb. “Gisteren”: een dag die extra lang duurde. Zalig.

Het is de eerste keer dat ik in de US ben. Horrorverhalen werden opgedist over de grens-en paspoortcontroles. Nu, zo erg was het niet, maar het is vermoeiend. Vijf keer moeten uitleggen hoe lang je hier blijft, nadenken of je misschien toch iets in je bagage hebt wat op een wapen lijkt en dan toch niet sarcastisch worden: “Wel, er wordt gezegd dat ik een dodelijke adem heb. Heeft u een muilkorf?”. En je vingerafdrukken laten nemen plus digitale foto. Leuk is anders. Zeer welkom voel je je niet.

Gelukkig werd dat gevoel snel weggewerkt door de mensen die we op onze weg naar Philly ontmoetten op de AMTRAK en door de hartelijke ontvangst van vrienden ter plaatse.

De grote cultuurschok blijft voorlopig uit, maar sebiet gaan we ontbijten bij de Amish dus ik vermoed dat het een kwestie van tijd is.