Er zijn niet genoeg uren in een dag

Vandaag toch niet.

Terwijl ik zondag nog zieltogend in de bedstee lag te schudden en beven en de dag niet snel genoeg voorbij kon zijn, alsmede mijn lijdensweg (wist ik veel)(dat ik het einde daar nog niet van gezien had)(van de lijdensweg, niet van de dag), was de dag vandaag te kort.

Kijk, het is bijna half twee en ik ben nog op want ik steel wat tijd van de volgende dag om ze bij deze dag te plakken. Jammer dat de klok niet meebeweegt met mijn bioritme. Het zou leuk zijn mocht ik nu gewoon acht uur kunnen slapen en dat het bij het ontwaken toch maar zeven uur is. En ik de dag uitgeslapen kon aanvatten.

Edoch helaas.

Ons tijdscontinuum is blijkbaar niet danig flexibel dat ze Googlegewijs gecustomized kan worden per user, maw tijd is tijd. Relatief weliswaar, maar tijd. Tenzij er naast mij een zwart gat zou opdoemen, zal de tijd van a naar b gaan zonder af te hellen. (Ik vereenvoudig nu een aantal theorieën. Excuses aan de tijdsreizigers, fysici en andere wetenschappers).

Maar ik wijk af (in tegenstelling tot de tijd dus. Die gaat tik-tak, onverdroten, kijk het is al 01u33. Wat gaat de tijd snel. Aha! Een taalkundige paradox!) Edoch. Terzake.

Mijn dag bestond uit – niet noodzakelijk in chronologische volgorde:

• inzichtelijke meetings,
• tumulteuze brainstormsessies en discussies met enorme marketingstrategieën, powerpointpresentaties en mindmapA3’s (dat is het grootste formaat waarop we kunnen afdrukken. Het monsterplan zou niet misstaan op een A1) tot gevolg,
• een partijtje kantoorvoetbal,
• ziek zijn,
• slapen op openbaar vervoer en aan bagagerekken slingeren (niet tegelijkertijd),
• het doornemen van de kranten des dags (ik lijk de assistente van Peter Van de Veire wel),
• de strontsorteerderij die deel uitmaakt van mijn dagtaak (en waar ik ui-ter-ma-te goed in ben en me eigenlijk redelijk in uitleef),
• het nuttigen van gezonde voedingsstoffen (gedaan de 35.000 calorieën per dag. H2O, sapjes, vitamines en een hapje van elk blaadje van het klavertje vier),
• het nagejaagd worden,
• een ontroerende en verrijkende ontdekkingstocht langs de donkere gewelven der post&progrock met als resultaat 45 downloads (met dank aan Mister ProgRock himself die ‘tomme toch tickets weten te scoren heeft voor Damien Rice én Bloc Party!),
• een eindeloze aaneenschakeling van online “tijdverlies” door al die verdomd interessante feeds, artikels, blogs, tools en de online netwerkingcrap die MySpace heet.
• nachtelijke chatsessies met zij die nieten goed zien (of nachtuil als je dat liever hoort)
• ditjes en datjes en witjes en watjes

En ondertussen komt het krieken van de dag steeds naderbij. Want deze post werd onderbroken door een deel van bovenstaande opsomming. Vooral dat laatste punt.

Deze lama gaat even een uiltje knappen.

Ik hoef u niet te vertellen dat ik morgen een zeer slechtgehumeurde, verkreukelde lama zal zijn.
Helaas is er morgen sprake van uitermate veel menselijke interactie onder de vorm van een ochtendmeeting, sollicitatiegesprek, filmopname en opleiding. Bij deze reeds mijn excuses.

Zo gaat dat altijd. Al tijd.